Dag 13: Buitengebed

Ook vandaag hebben we geen drukke dag voor de boeg. Na wat uitslapen vertrekken heffen we het anker en zetten we koers naar de volgende baai. Op het zeil kunnen we heerlijk naar het plaatsje Rogoznica waar wij wederom voor anker gaan. Waar we vorig jaar slechte ervaringen hadden met ankeren gaat het in dit gebied en met deze boot een stuk beter. De bodem is hier veel meer van zand i.p.v. stenen en het anker en ketting zijn een stuk zwaarder. De kosten die je hiermee bespaard zijn tussen de 40 en 50 euro per nacht. Best de moeite waard dus.

Wanneer wij aan wal gaan voor de dagelijkse verkenning van het plaatsje, en vooral de plaatselijke horeca, lopen wij langs een kerk waar op het buitenterrein een dienst gaande is. We sluipen langs het kerkterrein om de aanwezigen niet te storen in het gebed en gaan opzoek naar ons restaurantje van vanavond.

Katten terras

Het terras is behalve vol met gasten, ook bezet door de plaatselijke zwerfkatten vereniging. Tal van harige monsters lopen tussen de tafels in, op zoek naar een zwakke toerist die ze een beetje eten geeft. De monsters zien er niet heel gezond uit en als er één zich begint te krabben vliegen de vlokken haar door de lucht. We besluiten deze een keer niet te aaien.

Het voorgerecht bestaat uit een plankje met een assortiment van ham, worst en kaas. De prosciutto ham wordt in Kroatië nogal dik gesneden. Qua smaak niet verkeerd maar een taaie kost om weg te krijgen. Na elk plankje neem ik mezelf voor geen prosciutto meer te bestellen. Helaas is dat ook deze keer mislukt. Na ons hoofdgerecht, een pasta voor Eva en gnocchi voor Berend, zet de ober op jolige wijze enige druk om ons ook een toetje te laten bestellen die wordt vergezeld van een huisgemaakt likeurtje op het huis, en een kopje koffie.