Dag 14: De laatste dag

Na een wat onrustige nacht met veel harde windstoten en passerende vissersboten is het tijd om het anker nog eenmaal te heffen. Vandaag zetten we koers naar de thuishaven Skradin voor het inleveren van ons bootje.

We zetten koers naar de open zee en zetten de zeilen weer bij. Tussen de eilanden draait de wind echter ontzettend en door een onverwachte stroom blijven we op 1 plek stil liggen. Wel worden we nog een keer beloond met wat dolfijnen in de verte. Langzaamaan komt Sibenik in zicht en we halen de zeilen weer weg. Op de motor varen we weer langs het fort en varen we Sibenik binnen om te tanken.

Tanken

Een ander zeiljacht heeft de achtervolging echter ingezet en kleeft met zijn boeg ongeveer aan onze kont. Bijna 2 mijl blijft het zeiljacht achter ons en het blijkt dat zij ook willen tanken.  Wanneer wij zijn aangemeerd bij het tankstation horen wij achter ons een hoop geluid, gevolgd door een heerlijke klap. Het zeiljacht heeft iets te snel zijn tros vastgelegd en is vol met de boeg en het anker op de kade geklapt. Wij zijn maar met ze tweeën wat het aanmeren af en toe wat lastig maakt, maar blijkbaar is 6 man aan dek ook niet de oplossing.

Wij varen achteruit weer uit de tank haven weg en zwaaien nog vrolijk naar de brokkenpiloten. Het laatste stukje van onze reis is weer de rivier tussen de hoge rotswanden. Ook hier zien wij in de verte nog dolfijnen die blijkbaar niet alleen op open zee te zien zijn. Na anderhalf uur varen meren wij achterwaarts af in de haven van Skradin en worden wij begroet door het personeel van de verhuurder, Istion.

Vluchtige controle

Na een snelle controle van de boot worden de formulieren dat de boot in orde is ondertekend en kunnen wij uitchecken bij het kantoor. Vannacht kunnen we gewoon nog aan boord slapen zodat wij vanuit hier vroeg kunnen vertrekken. Wij gaan toch proberen om weer in één rit terug te rijden naar Nederland en proberen vroeg te gaan slapen.

Genoten!

Wat hebben we weer erg genoten van deze vakantie en wat vliegen twee weken weer snel voorbij. Waar je in de eerste week nog het gevoel hebt dat de tijd helemaal niet zo snel gaat, vliegt de tweede week ineens voorbij. Twee weken geleden reden we het dorpje Skradin binnen en dat voelt nu als gisteren. Hoewel…. Een kort rondje door het dorp laat een totaal ander beeld zien dan bij onze aankomst. Het bruist nu van het leven en er zijn ineens meer terrasjes en mensen te zien. Het seizoen wat aan het begin van onze vakantie nog niet echt gestart was, is nu ineens volop aan de gang. We genieten nog van een laatste hapje en drankje voor we ons weer naar de boot begeven.

De auto wordt weer ingepakt zodat we in de ochtend meteen kunnen gaan rijden. We zetten de wekker om 06:00 uur en gaan snel slapen. Morgen een lange rit voor de boeg.