Berend Na onze geweldige ervaring in september vorig jaar begon het ons al snel weer te kriebelen, en op redelijk korte termijn hebben wij een nieuwe vakantie geboekt naar Kroatië. Erg vroeg in het seizoen dit jaar en er waren nog genoeg boten beschikbaar. In het dorpje Skradin, wat toevallig ook de favoriete vakantiebestemming is van Bill Gates, vonden wij onze droomboot. Onze keuze was gevallen op een Oceanis 40.1. Deze boot is een paar meter langer en stuk breder dan de Bavaria 34 die wij in Pula hadden gehuurd, en dat is natuurlijk met z’n tweeën net aan groot genoeg ;).
We hebben nog gekeken naar vliegtickets, maar ook dit jaar bleek rijden veruit de goedkopere oplossing te zijn. De wekker ging daarom weer extra vroeg aan en om 4.10 uur verlieten wij de oprit weer. De reis naar Skradin zou ongeveer 16,5 uur rijden moeten zijn. Met wat vertraging en pauzes zouden we daarom ongeveer 18 uur onderweg moeten zijn. In tegenstelling tot vorig jaar vlogen de kilometers in Duitsland ons nu voorbij. Weinig wegwerkzaamheden en eigenlijk nergens noemenswaardige verkeersdrukte. De pauzes die we namen om te tanken en wat te eten werden met gemak weer terugverdiend tijdens het rijden. In Oostenrijk was het helaas een stuk drukker en hebben we een half uur stil gestaan voor een tunnel. De lichten van de tunnel gingen op groen en snel kon al het verkeer weer door… op een touringcar na. Deze miste nog een passagier, welke voor een sanitaire stop naar de nabijgelegen parkeerplaats was gelopen. Met het verkeer wat inmiddels op gang kwam kon ook de laatste passagier, na wat geren over de snelweg, weer aan boord komen.
In Slovenië werden we weer beloond met een MacDonalds net over de grens. Terwijl wij een keuze maken, blijkt er ook een touringcar aangekomen te zijn met een schoolreisje. De kleine MacDonalds was al snel overspoeld met pubers en we zijn blij dat we een plekje kunnen vinden. Na het wegproppen van de burgers stappen we weer snel in, want we mogen nog 4,5 uur rijden. Onderweg ziet Eva een grote veewagen met varkens, en mijn geruststellende woorden dat deze ook onderweg zijn naar de MacDonalds helpen niet echt mee. Toch vermoed ik niet dat ik een leugen verteld heb, maar dat terzijde.
Rond half 11 rijden we de parkeerplaats op van hotel Skradanski Buk in Skradin. We doen na het inchecken nog een poging om een drankje te doen in het dorp, maar helaas zijn alle restaurants inmiddels gesloten. Een kleine wandeling brengt ons echter wel bij de haven en al snel hebben wij de door ons gehuurde boot gevonden. We schrikken een beetje als we zien hoe breed hij is, maar kunnen niet wachten tot morgen.
