Dag 13: Doviđenja

Voor de laatste keer deze vakantie worden we wakker in de achterste hut van de Viktoria. We hebben afgesproken met de verhuurder dat we de boot inleveren rond 11.00 uur. Voor die tijd moeten we onze spullen weer inpakken, de boot schoonmaken, diesel tanken en zorgen dat de vuilwatertank weer leeg is. Dat laatste kan in Kroatië helaas nog niet op de havens. De tank wordt overboord geleegd wanneer je op open water zit. Hierdoor blijven de havens en de baaien wel schoon maar helaas gaat het verder nog steeds het blauwe water in. 

Dolfijnen!

Omdat we vroeg wakker zijn en we nog even naar het open water moeten voor de vuilwatertank varen we op de motor de baai uit. Buiten blijkt er een redelijke wind te staan vanuit het land en al snel rollen we het fok nog even uit. Met een vers kopje koffie varen wij nog een stukje in noordelijke richting langs de kust. Eva bakt wat broodjes af en maakt een omelet. Dan zie ik gesplatter ongeveer 300 meter westwaarts. Mijn ogen houd ik op ongeveer dezelfde plek gericht en ja hoor, een vin boven het water. Ik roep Eva en 5 seconden later staan we samen te kijken naar de horizon. Het duurt even en er ontstaat wat twijfel of ik het wel goed gezien heb maar na een halve minuut zien we het weer en weten we het zeker, dolfijnen!!!!

De dolfijnen zwemmen ook richting het noorden langs de kust en wij vallen wat af om de afstand tussen ons en de groep te verkleinen. Op schijnbaar willekeurige plekken rond de boot komen ze omhoog, om ook snel weer onder het oppervlak te verdwijnen. Minuten lang kunnen wij genieten van de groep als ze langzaam weer verdwijnen. Inmiddels zijn we een redelijke afstand van de kust en staan de broodjes nog steeds in de oven dus besluiten we overstag te gaan. Dolblij dat we toch in de laatste uren van onze vakantie beloond zijn met dolfijnen. Na een minuut of 5 varen komen we nog een groep dolfijnen tegen. Ook zij zwemmen richting het noorden en we varen dwars door de groep heen. Links en rechts op slechts een paar meter afstand komen de dolfijnen boven water. Sommige slaan met hun staart op het water om ons uit te zwaaien. 

Inspectie

Na het afscheid met deze groep zetten we koers naar de haven. Het is inmiddels bijna 9 uur en we moeten niet te laat terug zijn op de haven. We gaan in de wachtrij liggen bij het tankstation en in slecht 5 minuten zijn er 2 boten volgetankt. Wij zijn aan de beurt en ook wij varen na een paar minuten terug naar onze ligplaats. Daar worden wij al opgewacht door 2 man van de verhuurder Waypoint. Ze nemen onze trossen aan en geven de lazy lines aan. We stoppen de motor en beginnen snel aan het opruimen en inpakken. De boot wordt tussendoor door een duiker aan de onderzijde geïnspecteerd op eventuele beschadigingen, terwijl 2 man de binnenzijde controleert. Ondertussen heb ik de auto van de parkeerplaats gehaald en gaan de eerste tassen alweer achterin. 

Na de laatste schoonmaak is het tijd om echt afscheid te nemen van de Viktoria. Wat een prachtige tijd hebben we achter de rug en wat hebben we deze boot al leren kennen. Deze twee weken hebben ons veel geleerd van wat wij zelf verwachten van een boot. We weten nu beter waar we op gaan letten bij de aanschaf van een eigen jacht. Deze Bavaria Cruiser 34 is ons in ieder geval zeker niet tegengevallen.

Terug naar huis

Na wat zoeken naar de “base manager” van Waypoint stappen we in de auto voor de grote reis terug naar huis. We doen nog wat boodschappen voor onderweg en stellen de navigatie weer in, nog bijna 15 uur voor de boeg. Behalve wat regenbuien in Kroatië met minder dan 20 meter zicht, en een lange file die we omzeilen in Oostenrijk gaat de reis voorspoedig. In de vroege ochtend rijden we onze eigen oprit weer op en is de vakantie dan echt ten einde. 

Wij hebben een ontzettend mooie tijd gehad en de 2 weken voelden veel langer door alles wat we hebben beleefd. We hebben heerlijk kunnen ontspannen en genieten van de zon, maar ook spannende momenten gehad met veel wind of hongerige wilde zwijnen. Daarnaast heb ik veel plezier gehad in het schrijven van deze blog. Wat begon als wat leuke stukjes die we zelf nog een keer konden teruglezen, groeide dit uit tot deze verhaaltjes. Ik hoop dat de blogs een redelijk beeld geven van een zeilvakantie in Kroatië, een vakantie die ik iedereen zou kunnen aanraden die een beetje van zeilen houdt.

Bedankt voor het lezen en jullie toffe berichtjes!