Dag 3: Jakhalzen

Als een van de eersten vertrekken wij rond 8 uur uit de baai van Primosten. Waar we precies heen gaan weten we nog niet en dat hangt ook helemaal van de wind af. De wind… Tja, die had zich vroeg in de ochtend nog niet gemeld. Op de motor zetten wij rustig koers langs de kust richting het zuiden. Het eiland Vis was een leuke optie, echter is dat nog 35 mijl varen, en zonder wind geen gezellige optie.

Tijdens een kopje koffie zien we wel iets anders, iets waar we vorige vakantie 2 weken op hebben gewacht zien we nu al op de 3e dag. Jawel… Flipper en zijn vriend zijn in de verte te zien. Met wat handgebaren die ik als klein mannetje in Harderwijk heb opgedaan, probeer ik de dolfijnen te overtuigen van wat speelse sprongen. Helaas blijft de afstand tussen ons en de dolfijnen ongeveer een kilometer en zeg ik vaarwel tegen mijn ambitie om dolfijnentemmer te worden.

Na 2 uur beginnen er toch wat rimpels over het vlakke water te ontstaan en zetten wij de zeilen bij. Anderhalve knoop is niet heel snel, maar beter dan het monotone geluid van de Yanmar. In de opvolgende uren trekt de wind weer wat meer aan en we lopen uiteindelijk toch 3,5 knopen over de grond. We hebben het eiland Drvenik Veli uitgekozen en zetten koers naar een baai. Vannacht gaan we voor anker en deze baai is daar uitermate geschikt voor. Naast ons ligt er nog maar één ander bootje in de baai, dus we hebben alle ruimte. We gooien 30 meter ketting uit met 7 meter diepte en het anker lijkt goed te houden.

Met de rubberboot zetten wij koers naar het kiezelstrand om het dorpje Drvenik Velika te bezoeken. De wandeling van een half uur loopt door het binnenland van het eiland waar het stikt van oude bouwwerken en muurtjes. Het dorpje zelf bestaat uit heel veel appartementen die te huur zijn, een supermarkt, een bakker en 1 restaurant. Wij besluiten het laatste maar als eerste te proberen en nemen plaats aan een gloednieuwe tafel. De eigenaar begroet ons en zegt dat we maar moeten roepen als we weten wat we willen. We bestellen wat kaas, brood en een portie “Sailors Bitch”. Het laatste blijkt een snack van ansjovis, sardientjes, kappertjes en “motar” te zijn. Het laatste kennen we niet, maar als iemand het weet horen we het graag.

Wanneer wij afrekenen en de eigenaar, een man met lang haar en een baard, complimenteren met de duidelijk door hemzelf gemaakte meubels, ontstaat er nog een leuk gesprek. Hij biedt ons Brandy aan en vertelt over zijn 27 jaar op het eiland. Hij heeft veel meegemaakt met toeristen die proberen aan te meren op het eiland. Ook laat hij doorschemeren niet heel blij te zijn met de huidige economie in het land. Alle prijzen zijn in de afgelopen paar jaar gigantisch gestegen en het is voor de gemiddelde Kroaat niet meer te betalen. Het hout voor de meubels haalt hij in Slovenië omdat het daar nog enigszins te betalen is. We krijgen ook een inkijkje in de Kroaten en hun sociale vaardigheden, “Wij kiezen met wie we praten, en praten niet met iedereen. Er moet een verhaal zijn en niet over koetjes en kalfjes.”

We vragen hem voor onze wandeling of ze op dit eiland ook last hebben van wilde zwijnen, en dan komen de echte verhalen. Op het eiland is een plaag van wilde zwijnen en ze lopen ook met regelmaat door de kleine straatjes. Onlangs is er nog een zwijn van circa 250 kilo geschoten op een paar honderd meter van het dorp. Dat laatste is wellicht lichtelijk overdreven maar het is duidelijk dat het een zeer actueel probleem is. Ook hebben ze nog last van een ander dier waarvan de vertaling ons even ontbreekt. In ieder geval niet zo gevaarlijk maar wel een echte plaag voor het eiland. We zetten op tijd koers terug richting de baai, zodat we hopelijk geen last van zwijnen hebben.

Wanneer de zon onder is horen wij vanuit de bergen beestachtig gehuil. Zijn het wolven? Of toch iets anders? Wanneer we Google raadplegen komt er in eerste instantie niet veel naar voren, tot een nieuwsartikel uit 2018. Het eiland wordt overspoeld door jakhalzen. Dat is het dier wat in de vertaling niet helemaal mee is gekomen. We zoeken het geluid op en dit is onmiskenbaar hetzelfde geluid. De dieren hebben in het verleden op het eiland wel mensen aangevallen en jagen in groepen van 50.

We zijn blij dat we niet meer in het schemer over de paden hoeven te lopen. Tijd om de douche te testen en te kijken hoeveel warm water we hebben. Dat laatste is blijkbaar geen probleem op deze boot, en beide hebben we kunnen genieten van een heerlijk warme douche met voldoende waterdruk. Onze beide tanks geven nog steeds 100% aan dus blijkbaar hebben we voldoende water aan boord.