Dag 5: Inparkeren in windkracht 7

De wekker bestaat vandaag uit het fluiten van de wind door de tuigage. Er was veel wind voorspeld en die is vandaag ook gewoon netjes gekomen. Waar we vorig jaar nog veel ruzie hadden met de voorspellingen, lijken die dit jaar een stuk beter te kloppen. Enige twijfel of we wel naar buiten moeten gaan is er nog wel, maar na een kop koffie vinden wij nog een beetje moed. Gelukkig maar, want op open zee lijkt het eigenlijk wel mee te vallen. Na wat gestamp in de golven bij de uitgang van de baai Kaštelanski Zaljev zetten wij de zeilen bij en zetten we koers naar het dorpje Milna op het eiland Brač. We kiezen ervoor om de zeilen maar uit te rollen tot het 3e rif. Extra zeilen bijzetten kan altijd nog, en de voorspelling is dat het alleen maar harder gaat waaien. Inmiddels komt er bijna 20 knopen wind over het dek en varen we met zo’n 6 knopen naar Milna. Onderweg kijken wij weer met verbazing naar een aantal passerende zeilschepen. Een catamaran die zijn grootzeil halverwege zijn mast heeft zitten, een Bavaria die blijkbaar niet snapte hoe zijn rolsysteem van het fok werkt, maar ook genoeg boten met echte zeilers aan boord. Ongeveer 2 mijl voor Milna tikt de wind de 25 knopen aan en besluiten wij de zeilen weg te halen. Op het dieselzeiltje zetten wij de koers verder naar Milna.

Beste stuurlui….

In Milna hebben wij gekozen voor een kleine marina aan het begin van het dorp. Deze is relatief goedkoop (70 euro) in vergelijking met de ACI marina in het centrum (130 euro). Inmiddels ligt er wel een wachtrij voor de marina en in de harde wind draaien wij rondjes tot het onze beurt is. De marinero (havenmeester) gebaart naar een gaatje tussen 2 boten. Uit zijn gebaren blijkt dat hij ook niet zeker weet of het past maar we geven het een poging. Achterwaarts komen wij aan en dit moet helaas met een redelijke snelheid. Deze boot is uitgevoerd met dubbele roerbladen en deze zijn duidelijk minder wendbaar dan het enkele roerblad van vorig jaar. Met de wind over de bakboord boeg moeten wij onder een hoek van 45 graden richting de ligplaats, zodat wij op het laatste moment in kunnen roeren en de kop kunnen bijdraaien. De eerste poging mislukt en met een flinke stoot gas vooruit breken wij onze poging af. Met de kennis van de eerste poging komen we opnieuw aan en parkeren onze kont vakkundig tussen beide schepen in. De buren aan stuurboord blijken Nederlands en niet helemaal gerust in onze aanmeerkunsten. Nu we weer tussen liggen met de kont kunnen we wat ruimte creëren door de boot aan bakboord meer op zijn plek te duwen. Na een kwartiertje getrek en geduw liggen wij dan ook op de laatst beschikbare plaats. De buren draaien ook weer bij, en gaan zelfs over op complimentjes. Dat aanmeerbiertje is wel ruimschoots verdiend.

Wijnkelder

In de avond lopen wij naar het dorpje voor een hapje en een drankje. Onderweg kijken wij een beetje brutaal een openstaande deur in en zien dat aan het einde van de gang een wijnwinkeltje zit. Een dame op leeftijd begroet ons vriendelijk en we lopen een donkere maar sfeervolle ruimte in. De ruimte staat vol met oude maar ook moderne benodigdheden voor het maken van wijn en olijfolie. Ze geeft een stukje uitleg en vertelt dat ze een eigen wijngaard bezit. Na een kort rondje lopen mogen wij ook nog proeven en we kiezen voor een heerlijke rosé en een witte dessertwijn. De wijnen worden rechtstreeks uit de vaten getapt in de flessen en afgesloten met een schroefdop.

De avond sluiten we af met een burger en pizza gecombineerd met tal van cocktails. Het restaurant heeft wel 30 cocktails op het menu, maar we zijn verstandig en proberen ze niet allemaal.