Bij het ontwaken staat er nog redelijk wat wind in de baai en het aangrenzende water. We nemen lekker de tijd om een ontbijt voor onszelf te maken want in de loop van de ochtend zal de wind gaan liggen. Tijdens het ontbijt kijken wij toe hoe een Duitse nudist de gasten van zijn zeiljacht aan wal brengt op een supboard. De gasten zijn stuk voor stuk gewoon gekleed maar Gerard gaat lekker verder in zijn Adamskostuum. Een paar boten verder staat een tevens Duitse nudist alle boten uit te zwaaien met één been op de reling. Hopend dat het afscheidscomité straks geen tijd heeft voor ons maken we ons klaar voor vertrek. De lijnen naar de boei gaan los en we zetten koers naar onze volgende bestemming, Bozava.
Onderzeebootbunker

Op het water staat eerst nog een steeds stevige wind maar na een half uurtje begint deze, zoals voorspeld, af te zwakken. We zetten de zeilen bij en al snel is het prachtig zeilweer. Eenmaal in het Zverinacki kanal neemt de wind iets af maar blijven we lekker dobberen met bijna 3 knopen. Langzaam varen we voorbij de kust als ons oog op iets leuks valt. Een onderzeebootbunker uit de tijd van de onafhankelijkheidsoorlog in Kroatië. We besluiten omwille van de tijd door te varen naar Bozava, maar zetten deze nog wel even op onze lijstje.
Lazy Lines
In Bozava gaan we voor de eerste keer aanmeren met lazy lines. Het is maar een kleine haven met plek voor 8 schepen naast elkaar. Door de havenmeester worden we al snel gedirigeerd naar een plaatsje het dichtstbij het dorpje en wij varen achterwaarts naar de aangewezen plek. De havenmeester trekt 1 lazy line uit het water zodat Eva deze kan aanpakken en vast kan zetten op de boeg. Berend overhandigt beide achtertrossen en de havenmeester legt deze om de bolders en geeft ze terug. Ook de 2e lazy line wordt aangegeven maar deze blijkt op een mysterieuze wijze aan onze kiel vast te zitten. We krijgen een andere lijn aangereikt en als deze ook vastgelegd is kijken we terug op een succesvolle eerste keer aanmeren. Dit was een stuk eenvoudiger dan het aanmeren met een lijn naar de wal zoals in dag 3. We rekenen met de havenmeester €40 af voor 1 nacht inclusief water en elektra.
Kroatische hartelijkheid

We zijn er de afgelopen dagen achtergekomen dat de typische Kroaat beleefd is maar erg zakelijk. Zelden zijn ze echt vriendelijk en ze zullen niet snel eens een praatje maken. De havenmeester is echter een uitzondering hierop en deze is best gezellig en vrolijk. Het restaurantje Propela waar we daarna plaats nemen is echter weer echt een bevestiging van deze stereotypering. Het eten daarintegen is weer erg lekker. We krijgen een hapjesplank met heerlijke anchovis op verschillende wijze gemarineerd en een aantal voortreffelijke kazen. De kaas wordt geserveerd met een zwarte truffel dip die echt ontzettend goed past bij de kazen. Ondertussen passeren aan onze tafel een aantal hamburgers die er zo lekker uitzien dat we besluiten dezelfde avond terug te gaan. We vragen of we moeten reserveren en zakelijk als altijd wordt verteld dat ze dezelfde tafel voor ons beschikbaar houden rond 20.00 uur. Ook het diner is er heerlijk en wanneer we complimenten geven over de aangeraden wijn komt er eindelijk een kleine glimlach van trots tevoorschijn. Misschien kunnen we het zakelijke van de Kroaten toch nog een beetje breken.


Weer leuk, zeker met die Duitse bloterik of Freikörperkultur (FKK)
Jullie hadden het bordje bij de ingang gemist zeker?
Stond blijkbaar een man zonder kleding voor, dus we hebben weggekeken.