Dag 6: Onderzeebootbunker

Gisteren hadden we nog bedacht de watertank lekker leeg te maken door te douchen en daarom willen we die deze ochtend nog even vol gooien voor vertrek. We sluiten de slang aan en draaien de kraan open… geen druppel. De kraan voelt ook niet helemaal goed en we proberen de andere kant… geen druppel. De havenmeester welke ons gisteren nog zo vrolijk zei “pak zoveel water als je wilt” blijkt bij vertrek uit de haven de hoofdkraan dicht te draaien. Door de gehele haven is geen water en we zien steeds meer boten tot de zelfde conclusie komen. Navraag bij de lokale bar, waar wij gisteren de havenmeester de gehele dag hebben zien vertoeven, leert ons dat de havenmeester rond 10.00 uur weer op de haven zal zijn. We wachten dus nog een uurtje met ons vertrek aangezien de tank nu toch wel redelijk leeg is. De havenmeester is inderdaad rond 10 weer keurig in de haven aanwezig en heeft inmiddels het water ook weer aangezet. De tank wordt in een mum van tijd weer afgetopt en de trossen kunnen los. 

Duiken in Kroatië

Vanmorgen hebben wij nog even met onze buren zitten praten over duiken. Zij zijn bij het lokale duikcentrum geweest en gaan met hun op pad naar een duikspot. Dit blijkt dezelfde onderzeebootbunker te zijn waar we gisteren voorbij gevaren zijn. Zelf hebben we onze duikuitrusting ook mee, maar kwamen er pas in Kroatië achter dat je een speciale vergunning moet hebben. Deze wordt in principe alleen aan duikscholen uitgegeven zodat je verplicht bent om met hun te gaan duiken. Voor ons wel jammer aangezien we niet lang op de eilanden zijn met een duikschool. Echter hebben we in de afgelopen dagen ook nog niet echt een spot rondom de boot gehad waar duikuitrusting voor nodig is. De bodems zijn niet heel levendig en langs de randen is het al snel erg ondiep en kan je er prima snorkelen. 

Onderzeebootbunker

Aangekomen bij de bunker zien wij het zeiljacht van onze buren inderdaad liggen inclusief de boot van de duikschool. Wij gaan voor anker aangezien er aantal meter uit de kant een boei van de duikers omhoog komt. Met de dinghy gaan we op verkenning uit bij de bunker en de bijbehorende tunnels. In de tunnels is het uiteraard erg donker maar gelukkig ook lekker koel. Aangezien het aan boord al een graad of 30 was is dit erg welkom om een beetje af te koelen. Inmiddels stroomt de baai vol met de ene na andere boot en is het hoogtijd om plaats te maken voor deze horde toeristen.

Van de duikende buren hebben we ook nog een tip gehad voor het bekijken van een wrak wat gedeeltelijk bovenwater ligt. Het betreft een Italiaans koopvaardijschip met de naam Michelle en is 1983 aan de grond gelopen. Wanneer we daar aankomen is het echter al duidelijk dat onze mede toeristen ons ruim voor waren. De wind trekt aan en het is zo druk dat voor anker gaan ons geen fijn idee lijkt. Helaas gaat deze ook maar op ons lijstje komen met plekken die wat later gaan bekijken. 

Voor anker gaan

We gaan voor vannacht een plekje zoeken waar we voor anker kunnen zodat we ook geen geld kwijt zijn aan een boei of een haven. Wij hebben ons oog laten vallen op een baai bij Otok Molat. Daar aangekomen blijken we de eerste te zijn en is het heerlijk rustig in de baai. Het anker gaat uit en na een paar pogingen lijkt deze goed te pakken. We gaan meteen weer even zwemmen om af te koelen en daarna komen er langzaam andere boten de baai binnen. Er is meer dan voldoende ruimte en iedereen kiest een plekje met een beetje afstand van elkaar. We maken een aantal mooie luchtfoto’s met de drone van de vlakke en stille baai. 

Ankerwacht

Helaas kiest later op de avond een Tsjech met zijn bootje een plaats redelijk dichtbij ons. De wind begint aan te trekken en draait in de baai alle kanten op. Hierdoor trekken alle boten elke keer in een andere richting aan het anker en deze beginnen te krabben. We lijken uiteindelijk wel weer goed op anker te liggen echter is de marge naar de Tjech niet zo heel groot meer. We zetten een ankeralarm op de telefoon en besluiten door de nacht heen elke anderhalf uur te kijken hoe we liggen. Het navigatie systeem van B&G kunnen we via een app ook overnemen zodat we zien wat de wind doet en onze positie is. Vanuit het comfort van ons bed kunnen we op deze manier in de gaten houden wat de boot doet. Toch slaapt het minder lekker als een vertrouwde boei. 

Aanbevolen artikelen

2 reacties

  1. En daarom hebben wij altijd 10 liter aqua in een jerrycan aan boord ICE. Je zult je tengels maar eens ergens aan branden en even willen koelen (20 minuten) Daarom denk er aan, tanks nooit leegvaren.
    Maar toch weer een leuk verhaal !

  2. Prachtig beelden zeg! Chapeau👌

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *