Dag 7: Privé Mexicaan

Na een nacht met weinig slaap staat er weer een oversteek naar een ander eiland voor de boeg. Korčula is direct te zien op het moment dat we onze baai uit varen. Er staat genoeg wind om lekker te kunnen zeilen maar de golven van gisteren zijn nog overduidelijk aanwezig.

Roerloze Duitser

Wanneer wij het plaatsje Vela Luka in zicht hebben begint het ook wat te druppelen. Eerst enkele druppels, maar al snel is duidelijk dat de bimini niet alleen bedoeld is tegen de zon. In onze kuip zitten we relatief droog en van hieruit kunnen we ook onze zeilen inrollen. Op de motor varen wij het plaatsje in en passeren wij een marina die nagenoeg helemaal leeg is. Hoopvol staat de marinero op zijn step te wachten op de pier, maar ziet ons en de volgende boot passeren. In het dorpje zelf liggen een aantal boeien die slechts 35 euro kosten. Dat is meer dan de helft goedkoper dan de marina.

Wanneer wij ons hebben vastgemaakt aan de boei, mist de andere zeilboot de boei volledig. Er wordt veel over het dek gerend en het anker wordt klaargemaakt om te laten vallen. Zoveel mooie plekken en deze zeilers besluiten naast ons voor anker te gaan? Wanneer de boot bijna langszij ligt, hebben wij contact met de schipper. Zijn roer blijkt niet meer te werken en dat is de reden van het anker. De ketting van het roer blijkt gebroken en door middel van de noodhelmstok kunnen zij, na redelijk wat gescheld op elkaar, terugvaren naar de boei.

Steentijd, Bronstijd en supermarkten

Op de berg van dit dorpje ligt een grot die van de Steentijd tot en met de Bronstijd bewoond is geweest. Al sinds 1951 verkennen ze de grot, Vela Spila. Het is wel een pittige wandeling om van het dorpje naar de grot te komen, maar de uitzichten tussendoor zijn het meer dan waard. De grot zelf is helaas op dit moment gesloten voor bezoek, maar door het hek heen kun je eigenlijk alles al zien. Tijd voor ons om wat boodschappen te gaan doen. We hebben de keuze uit in ieder geval 6 supermarkten binnen 500 meter van elkaar. Van elk concern zijn er 2 en de panden waarin ze gevestigd zijn liggen steeds naast elkaar. We kiezen er 1 en lopen toch ook nog langs een ander gezien het geringe assortiment van deze winkels niet heel groot is.

Een restaurant voor onszelf

’s Avonds gaan we eten bij een Mexicaans restaurant en we blijken de eersten te zijn. De eersten, en blijkbaar ook de laatsten van de avond, want gedurende de gehele maaltijd is er niemand anders in het restaurant. De wijnen op de kaart zijn wel stevig aan de prijs, en kosten minimaal 12,50 euro per glas. De huiswijn daarentegen gaat voor 30 euro per liter, dus doe ons die maar. We hopen dat de beste man wat meer klandizie krijgt in de rest van het seizoen.