Vogeltjes die fluiten in de vroege ochtendzon echoën door de hele baai. Evenals het geluid van een groepje Duitsers die lachen en lallen alsof er al weer een paar halve liters genuttigd zijn. Het is een stel Duitsers van middelbare leeftijd en uiteraard staat er weer één naakt op het achterdek. Terwijl hij aan het douchen is, staat hij met zijn maten te bulderen. Blijkbaar hebben zij ook last van een verstopt toilet, wat tijdens het bulderen staat meneer ook overboord te plassen. Voor ons is het duidelijk tijd om het anker op te halen.
Rust van de oosterburen
Op open zee rollen we de zeilen weer uit en zetten we koers naar Korčula. Helaas valt na een uurtje alle wind weg en zetten wij de reis voort op de motor. Nabij Korčula ligt een ondiepte tussen 2 eilanden waar de reviews om te ankeren zeer goed zijn. Een klooster siert de kade van het grote eiland en wij liggen er pal voor. Inmiddels is het wel al half 6 en wij willen nog even het stadje in. Met de dinghy moeten we een oversteek maken van ongeveer 500 meter waar wij de dinghy op een oud industrieterrein achterlaten.
Een oude brandweerauto laat mooi zien hoe weinig er wordt vernield in Kroatië. In de bergingen aan de zijkant van de brandweerwagen liggen nog de slangen, brancards en verbanddozen.

Autovrij

Aangezien het centrum nog ruim een half uur lopen is, besluiten wij een wachtende taxi te vragen ons in het centrum af te zetten. Met de vriendelijke chauffeuse, een jonge vrouw van eind 20, hebben wij leuke gesprekken over onze vakantie tot nu toe. Ze geeft ons nog wat tips als ze ons pal voor de ingang van de oude stad neerzet en wij onze reis te voet voortzetten. Waar Split veel kleine straatjes had, heeft Korčula dit nog even overtroffen. Het oude stadscentrum is autovrij, en al zou je het willen is het niet eens mogelijk. Tal van kleine steegjes met trappen leiden naar het centrale ‘plein’. In vogelvlucht lopen wij door alle kleine straatjes terwijl we zoeken naar een geschikte plek om een hapje te eten. Dit wordt uiteindelijk een kleine pizzeria met uitzicht op het water. Als de pizza op is, worden wij gevraagd of we het erg vinden om 1 tafel op te schuiven zodat er een grote tafel voor een gezelschap vrijkomt. Geen probleem uiteraard en we worden direct beloond met weer een zelfgestookt brouwsel. Voor Berend ongeveer pure alcohol en Eva krijgt iets zoets.

Storm op komst
Tijdens een drankje aan boord nemen wij de windvoorspellingen van de komende dagen nog even door. Morgen fantastisch weer met soms wat wind maar niet te veel. Overmorgen… Veel wind met heftige windstoten. We bekijken onze opties zodat we ergens liggen waar 2 dagen ook prima is. In de directe omgeving is echter niet heel veel, en om 3 dagen hier te blijven lijkt ons ook geen strak plan. Tijd om morgen maar wat mijlen af te leggen dan.


“Wie sturen kan zeilt bij elke wind” — “op de wind van gisteren kun je vandaag niet zeilen”