Dag 9: Moordlustige eilandbewoners

Deze ochtend hebben wij weer als één van de eerste de haven verlaten en zetten koers naar het eiland Ilovik. Bijna de gehele weg hebben we heerlijk kunnen zeilen. Er was niet veel wind maar de 5 tot 10 knopen zorgen er toch voor dat we een beetje snelheid kunnen blijven lopen. In totaal leggen we bijna 20 mijl af naar onze bestemming.

Afval opduiken

Otok Ilovik en Otocic Sveti Petar vormen samen een smal kanaal waar aan weerszijde ankerboeien zijn neergelegd. Wij kiezen een plekje en duiken snel weer het water in voor wat verkoeling tussen de vissen en een spiegeleikwal. Op de bodem ligt wat afval en ik besluit er een sport van te maken om het op te ruimen. Het is hier 5 tot 8 meter diep maar het warme water maakt het niet moeilijk je adem in te houden. Na een uurtje zwemmen gaan we weer aan boord om te genieten van de nieuwe schippers op het water. De meeste boten worden hier verhuurd van zaterdag tot zaterdag. Dat betekent dat zondag ochtend iedereen voor het eerst naar buiten gaat en niet iedereen zijn boot al goed kent. Een Bavaria Cruiser 46 ligt al achter ons en 2e komt daar naast te liggen. Beide bemanningen kennen elkaar duidelijk echter heeft de 2e bemanning nog niet veel ervaring. De voortros ligt in een grote knoop rondom de boei en de roerganger heeft geen idee hoe de gashendel werkt. De neutrale stand wordt niet gevonden en de boot gaat daardoor vrij hard naar voren, of vrij hard naar achteren. Voor de bemanning op het voordek maakt dit het onmogelijk iets met de tros te doen en met 2 man proberen ze tegen de motor in te trekken. De boot maakt inmiddels vaart richting het schip ernaast en met een stootwil kan een harde aanvaring maar net voorkomen worden. Eindelijk weten ze gashendel neutraal te zetten en komt er wat rust aan boord. 

Ilovik

Inmiddels heeft de beheerder van het boeienveld en tevens boot taxi ons gevonden voor de betaling en besluiten wij ons daarna richting het eiland de begeven. We vinden een speciale kade voor de tenders (dinghy) en wandelen het pittoreske dorpje in. Het dorpje is heerlijk rustig en overal staan bloemen in bloei. Aan weerszijde van de kleine straatjes staan kleurrijke huizen. Vroeger werden op dit eiland druiven en olijven geteeld, maar in de 20ste eeuw is het eiland vrijwel kaal gegeten door overmatige veeteelt en het sprokkelen van brandhout. In de 21ste eeuw is door het vertrek van de veeteelt en de komst van LPG i.p.v. brandhout veel van de oude vegetatie teruggekomen. Lokale bewoners gebruiken dit nu voor het maken van hun eigen olijfoliën.

Wat loert er in het bos?

We zien weer een aanduiding in de richting van een archeologische ontdekking en besluiten ook deze te volgen. Het pad loopt langs een stijle rotshelling naar een punt van het eiland. We passeren een hekje dat waarschijnlijk dient om de loslopende schapen daar te houden of wordt er iets anders mee buiten het dorp gehouden? Na 20 minuten wandelen blijken we pas op de helft te zijn, maar nu we zover zijn gekomen lopen we ook maar door. We hebben een lampje bij ons en wat is het ergste wat we tegen kunnen komen?

Na 10 minuten gaat het pad van de kust af en moeten we op een klein paadje het bos in. We grappen wat over moordlustige Kroaten die zich in deze bossen schuilhouden en lopen lekker verder. Het pad gaat nu af en toe ook over muurtjes van een meter hoog en we helpen elkaar omhoog. De schemering is inmiddels wel begonnen en het pad is al redelijk donker aan het worden. Dan klinkt er geritsel en gegrom uit de bosjes en wij blijven stokstijf staan. Het geluid klinkt meteen als een wild zwijn maar blijft daarna weer stil. We herpakken onze moed en besluiten het laatste stuk gewoon door te lopen nu we er zo bijna zijn. Nog geen 15 meter verder is er opnieuw geritsel, een stuk dichterbij en voor zover mogelijk een stuk minder vriendelijk gegrom. Het beest in kwestie zit in de bosjes nog geen 3 meter van ons vandaan en blijft angstaanjagende geluiden maken. Tijd om google te raadplegen over “wat te doen bij een aanval van een wild zwijn?” is er niet en dus draaien we om en lopen met een redelijk tempo in tegengestelde richting. De archeologische plaats kon ons op het moment gestolen worden en in een stevig tempo verlaten wij het leefgebied van de zwijnen. Eenmaal bij het water zijn we pas weer gerust op het feit dat we weer relatief veilig zijn. We zetten de wandeling van een half uur voort en arriveren weer bij het hek wat blijkbaar niet alleen voor schapen is.

Op adem komen

Bezweet varen we met de dinghy terug naar de Viktoria en ploffen in de kuip neer. Tijd voor een koud biertje en wat te eten. Ook zoeken we nog even op welk geluid een wild zwijn maakt en dit is precies wat we hebben gehoord. We zoeken ook meteen op wat je wel of niet moet doen in geval dat je een wild zwijn tegenkomt en omdat wij niet voorbereid waren doen we een kleine opsomming van wat te doen. 

• Ga niet met schemering het bos in
• Maak veel geluid en grote bewegingen als hij lijkt aan te vallen
• Ga in het geval van een aanval niet liggen op de grond maar zoek beschutting of klim in een boom
• Ren niet van het beest weg maar loop rustig achterwaarts weg

En mocht je in de gelegenheid zijn….

Ingrediënten:

• 1 kg wild zwijnenvlees (schouder of bout)
• 2 uien, fijngehakt
• 3 teentjes knoflook, fijngehakt
• 2 wortels, in plakjes gesneden
• 2 stengels bleekselderij, in plakjes gesneden
• 200 ml rode wijn
• 400 ml runderbouillon
• 2 laurierblaadjes
• 2 takjes tijm
• 2 takjes rozemarijn
• Zout en zwarte peper naar smaak
• Olijfolie

Bereidingswijze:

1. Snijd het wild zwijnenvlees in grote blokken en breng ze op smaak met zout en zwarte peper.
2. Verhit een scheutje olijfolie in een grote braadpan op middelhoog vuur. Bak het wild zwijnenvlees aan alle kanten bruin. Haal het vlees uit de pan en zet het opzij.
3. In dezelfde pan voeg je de gehakte ui, knoflook, wortels en bleekselderij toe. Bak ze ongeveer 5 minuten tot de groenten zacht beginnen te worden.
4. Giet de rode wijn in de pan en schraap met een houten lepel de aanbaksels van de bodem. Laat de wijn een paar minuten sudderen om de alcohol te laten verdampen.
5. Voeg het gebakken wild zwijnenvlees weer toe aan de pan. Giet de runderbouillon erbij en voeg de laurierblaadjes, tijm en rozemarijn toe. Breng alles aan de kook.
6. Zet het vuur laag, dek de pan af en laat het wild zwijn 2 tot 2,5 uur zachtjes sudderen, of totdat het vlees mals is geworden. Roer af en toe en voeg indien nodig extra bouillon toe om uitdrogen te voorkomen.
7. Proef en breng indien nodig op smaak met zout en peper.
8. Serveer het gestoofde wild zwijn warm met bijgerechten zoals aardappelpuree, polenta of gestoomde groenten.

Geniet van dit heerlijke gerecht met gestooft wild zwijn!